یادواره شهیدان فدایی/ فدایی شهید رفیق عباس جمشیدی رودباری/ گردآوری و تنظیم: امیر ابراهیمی


رفیق عباس جمشیدی رودباری در سال ۱۳۲۵ در خانواده‌ای متوسط و سیاسی در شیرگاه از توابع شاهی به دنیا آمد. از شانزده‌سالگی به تهران رفت و در دبیرستان دارالفنون مشغول به تحصیل شد. از همین زمان نیز به فعالیت سیاسی روی آورد. هنگام تحصیل در دانشگاه با محفل مطالعاتی رفیق احمدزاده آشنا شد.
پس از پایان تحصیلات در پائیز سال ۱۳۴۸ به دوره سربازی رفت و قبل از پایان دوره، با ترک آن به‌عنوان یک انقلابی حرفه‌ای فعالیت خود را آغاز کرد. تا هنگام دستگیری در عملیات مختلفی شرکت کرده و مسئولیتهای زیادی در سازمان داشت. رفیق عباس نقش عملی و نظری مهمی در ترمیم ضربات ساواک در سال ۱۳۵۰ به سازمان داشت.
در خرداد ۱۳۵۰ هنگامی‌که خانه تیمی طاووسی به محاصره درآمده بود، به همراه رفیق احمد زیبرم بدون سلاح و دست خالی توانستند از منطقه خارج شوند. در همان سال بار دیگر در یک‌ خانه تیمی به محاصره درآمد که در پناه آتش هم‌رزمش رفیق مهرنوش ابراهیمی توانست به‌سلامتی از محاصره دشمن دور شود. تا اینکه در بیست و چهارم تیرماه سال ۱۳۵۱ هنگامی‌که مشغول شناسایی گشتهای سواره «کمیته مشترک» بود، در محاصره قرار گرفت. سریعاً در یک پاساژ در خیابان لاله‌زار سنگر گرفت و مزدوران را به گلوله بست تا اینکه یکی از گلوله‌های مزدوران به جمجه‌اش اصابت کرده و قبل از آنکه بتواند فدائی‌وار به زندگی‌اش پایان بدهد، بی‌هوش شد.
مزدوران رژیم سریعاً وی را به بیمارستان برده و در همان زمان اعلام می‌دارند که رفیق جمشیدی در درگیری کشته شده است. پس‌ازآن وحشیانه‌ترین شکنجه‌ها را بر روی رفیق امتحان می‌کنند، ولی نمی‌توانند کوچک‌ترین اطلاعاتی از رفیق به دست بیاورند. رفیق عباس پس از دو سال شکنجه مداوم، سرانجام در بامداد دوم مرداد سال ۱۳۵۳ به جوخه اعدام سپرده شد.

صدای رفیق عباس جمشیدی رودباری که شعری از رفیق سعید سلطانپور را می خواند همراه نگاهی به زندگی این رفیق در پیوند زیر:
https://www.youtube.com/watch?v=M4FjL1uWh7M


منبع: نبرد خلق شماره ۵۰۴، پنجشنبه ۱ مرداد ۱۴۰۵ - ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۶
http://www.iran-nabard.com/N504/yadvareh%20504.htm