هشت مارس امسال را در شرایطی استثنایی برگزار می کنیم! - اسماعیل مولودی

به استقبال هشت مارس!
هشت مارس امسال را در شرایطی استثنایی برگزار می کنیم!
اسماعیل مولودی ۳ مارس ۲۰۲۱
هشت مارس یاد آور این مسله است که برابری و آزادی زن یک مسله در خود نیست، بلکه یک مسله طبقاتی است، بهر اندازه طبقه کارگر در هرجای جهان توانسته باشد ابتدایی ترین حقوق انسانی خودرا بکرسی بنشاند بهمان اندازه زنان در آن جامعه موقعیت بهتری نسبت به جاهایی دیگر دنیا خواهند داشت. روز هشتم ماه مارس به عنوان روز جهانى زن به خاطره مبارزات زنان کارگر نساجى در سال ۱۸۵۷ میلادی درشهر نیویورک امریکا یعنی قریبا ۱۶۳ سال پیش بر مى گردد. بهمین خاطر است تاریخا هشتم مارس با جنبش کارگرى، حرکتهاى مردم آزادیخواه و برابری طلب علیه بیحقوقى و نابرابرى در جهان سرمایه داری شناخته شده است. در دنیای فاسد سرمایه داری زنان هنوز نتوانسته اند بعد از این همه مبارزات و جانفشانی ها ، بعد از ۱۶۳ سال به خواست برابری خود با مردان برسند. نه تنها در بازار کار نه تنها در میان طبقه کارگر و مردم زحمتکش جامعه که هیچ.
بلکه در میان خود بورژوازی مرفه و تحصیلکرده هم این مسله بارز واین اختلاف در جنسیت نقش تعیین کننده ای دارد. برای اینکه نشان دهند جنس زن کمتر از مرد ارزش دارد. برای رسیدن زنان در یک شرایط برابر به موقعیت مردان هم ردیفشان در جامعه فاسد سرمایه داری هنوز راه درازی را باید طی کنند.
کلارازتکین بدرستی میگوید:
# اگر همین امروز تمام قوانین موجود نیز تغییر کرده و زنان نیز همان حقوق را که مردان دارا هستند بیابند، باز این بمعنای رهایی از استثمار زنان و پایان بردگی نیست#.
در دنیای امروز با وجود شرایطی استثنایی که وجود دارد (مسله پاندمی و بحران اقتصادی که الان زددگی را بر مردم کارگر و تنگدست صدها بار مشکل تر کرده است. مسله برابری انسان را بیشتر به عقب رانده و کشورها و حاکمان فاشیست این وضعیت را مستمسکی برای تحمیل فقر بیشتر به مردم جامعه دستاویز خود کرده اند. در همین رابطه مسله اختلاف جنسیتی و فشار بر نیمه مردم جامعه به امری عادی تبدیل شده است. با توجه به اینکه جامعه و فرهنگ مرد سالار حاکم است و اختلاف دستمزد یک نمونه از دیگر اختلافات در جامعه سرمایه داریست بنا براین در این شرایط تحمیل فشار بیشتری به خانواده ها و به خانه فرستادن بیشتر زنان در جامعه ای مثل ایران عادی تر جلوه داده میشود. یعنی اگر بر اثر مبارزات مردم در صدا سال قبل، زنان توانستند در بازار کار بیشتر حضور بیابند، اکنون با این شرایط پاندمی و این فشار اقتصادی سرمایه داری تلاش میکنند در کشوری اسلامی و در حکومتهای دیکتاتوری به حاشیه راندن مسله برابری در جامعه را هرچه بیشتر گسترده کنند و دستاوردی های مردم برای برابری را هر چه بیشتر محدود و محدودتر کنند.
بنابرگزارشی از رادیو آلمان ۱۲ آوریل ۲۰۲۰
فقط در ماههای اول شیوع کوید/ 19
(از زمانی که ویروس کرونا باعث تعطیلی مدارس و کودکستان‌ها و اماکن عمومی شد، کارشناسان هشدارهای خود پیرامون تاثیرات روحی و روانی قرنطینه اجباری یا اختیاری را آغاز کردند. توجه آنها به‌ویژه معطوف به خشونت خانگی علیه زنان و کودکان بود.
بسیاری از دولت‌ها اعلام کرده‌اند که آمار خشونت خانگی در دوران قرنطینه افزایش داشته است.
تنها چند نمونه: در فرانسه در هفته اول اعمال محدودیت خروج از خانه آمار خشونت خانگی تا یک سوم افزایش داشته است.
به گزارش کمیسیون ملی حقوق زنان هند، در هفته اول ممنوعیت خروج از خانه در این کشور، آمار خشونت خانگی دوبرابر شده است)
آری؛ هشت مارس امسال در سایه پاندمی کرونا وظایف بیشتری را بر عهده فعالین و جنبش کارگری میگذارد، زیرا این پاندمی جهانی تنها اقتصاد و مایحتاج مردم را مشکل تر نکرده است بلکه از لحاظ حرمت انسانی و برابری انسان قدمها آنرا به عقب رانده است. بهمین خاطر است ضمن آنچه که عموما طبقه کارگر و انسانهای آزادیخواه و برابری طلب در دستور خود علیه سرمایه داری و نظام حاکمش داشتند نباید از این مسله غافل شوند که اجاز ندهیم دستاوردهای حداقل و تاکنونی مردم آزاده و کارگران مبارز که تاکنون بدست آورده اند را از دست بدهیم.
کلارا زتکین سوسیالیست آلمانی در سخنرانی اش در گردهمایی سوسیالیستها در ۱۹۱۰ در دانمارک چنین گفت؛ ما میدانیم که رهایی کامل زن نه صرفا با بدست آوردن حق اشتغال میسر است و نه با داشتن حق تحصیل، اگر چه اینها نیز حق مسلم و طبیعی ما و حتی مقدم به حقوق سیاسی ما هستند. گواه ما تجربه کشورهایی است که در آنان زنان حق شرکت در انتخابات باصطلاح همگانی آزاد و مستقیم را دارند. در این کشورها حق رای بدون داشتن استقلال اقتصادی زنان، تفاوتی واقعی در وضعیت آنان بوجود نیاورده است. اگر رهایی اجتماعی تنها با رهایی سیاسی میسر بود، رهایی زن تنها با رهایی انسان و در بیان اقتصادی آن با رهایی کار از سرمایه میسر است. اگر همین امروز تمام قوانین موجود نیز تغییر کرده و زنان نیز همان حقوق را که مردان دارا هستند بیابند باز این بمعنای رهایی از استثمار زنان و پایان بردگی نیست .
این توجه دور اندیشانه کلارازتکین به مسله برابری زن در تمام عرصه های زندگی، امروز بعد از ۱۱۱سال هنوز بقوت خود باقی است.
باید در روز هشت مارس امسال در سراسر دنیا به پاس مبارزات انسانهای برابری طلب، کمونیست و آزادیخواه که مسبب و بانی این روز جهانی هستند، همه انسانهای آزادیخواه ضمن قدردانی از مبارزات آنها تلاش کنند خواستهای و آمالهای هشتم مارس را عملی کنند. خواستهای انسانی و برابری طلبانه هشت مارس همیشه پر چم مبارزات زنان و مردان برابری طلب علیه تمام نابرابری های جامعه سرمایه داری خواهد بود. در روز هشت مارس امسال باید علیه آپارتاید جنسیتی ، علیه خشونت خانگی، علیه تحمل بیشتر فقر و نداری ،علیه تمامی فرهنگ و اخلاق مذهبی و مردسالار در جامعه ایستاد. رژیم فاشیست اسلامی در ایران ، بانی قتل و کشتار و تحمیل بیحقوقی به انسان و نیز زنده کننده دوران توحش و تجاوز به حقوق برابر انسانهاست. باید علیه قوانین آپارتاد جنسیتی در ایران و در دیگر کشورهای اسلامی متحد و یکپارچه شد. صف مبارزات آزادیخواهانه و برابری طلبانه در هشت مارس باید به مارش مبارزه علیه هرگونه نابرابری طبقاتی ، علیه فرهنگ ضد بشری مرد سالار و ناموس پرستی در جهان تبدیل شود. باید همصدا علیه کلیه قوانین تبعیض جنسیتی و حجاب ایستاد و به هر شیوه ممکن باید مسله حجاب اجباری را به نفع آزادی و برابری زن و مرد در جامعه تبدیل کرد.
بوضوح پیداست که هیچ جامعه ای نمیتواند آزاد و انسانی باشد مگر مسله استثمار سرمایه ، برابری انسانها را عملا به پلاتفرم زندگی روزانه مردم درجامعه تبدیل کرده باشد. این باید به امر روز مره مبارزات کارگران تبدیل شود و برای بعمل در آوردن آن باید صف طبقه کارگر از اخلاق و فرهنگ مرد سالار و ضد زن جدا شود. کارگران آگاه و مبارز و کمونیست باید در افشاگری فرهنگ ضد بشری مرد سالار، خشونت و تحمیل بی حقوقی بر زنان و کودکان پیش قدم باشند. ضامن اتحاد و پیروز ما مبارزه جدی و روز مره در صف خود طبقه کارگر علیه افکار و فرهنگ ضد بشری مرد سالاری باشد. هشت مارس سنگر مبارزه سراسری برای برابری و آزادی جامعه انسانی از استثمار و نابرابری است.