به بازماندگان فاجعه ی خونین حلب، .... - فتح الله کیاییها

به بازماندگان فاجعه ی خونین حلب،آنانی که قربانی نمایش مضحک و درد ناک تجارت جهانی اسلحه شدند.
فتح الله کیاییها

زیبا ترین گلش را
در پوکه ی زنگ زده ی بمبی کاشت
که خانواده اش را با خود برده بود.
در شبی که ماهتاب
از سر شوق
آب می داد گندم زارهای
به بار نشسته ی امیدش را.
می دانست
گریه بر جنازه ی بشر
نقطه آغاز بلاهتی است
بی پایان!
بشریت مرده بود
پیش از آنی که زیستن را
در پس تجربه ای دردناک
آموخته باشد.
زیبا ترین گل اش
امید بود
و شوق و تلاش.


منبع: نبردخلق شماره 378، چهارشنبه ۱ دی ۱۳۹۵ - ۲۱ دسامبر ۲۰۱۶