هزاران تن زباله استرالیا و نیوزیلند پشت دیوار چین

ایرنا
کشورهای نیوزیلند و استرالیا پس ازاجرای قانون 'ممنوعیت واردات زباله های خارجی'، اکنون با هزاران تن زباله در داخل کشور رو به رو هستند که فروش، بازیافت و رهایی از آنها به یک مساله ملی برای این کشورها تبدیل شده است.

نیوزیلند سالانه 15 میلیون کیلوگرم زباله به ارزش حدود 20 میلیون دلار به چین می فرستاد که بیشتر این زباله ها کاغذ و پلاستیک بوده که اکنون با ممنوعیت اعمال شده توسط چین در کارخانجات نیوزیلندی انبار شدند.

مسئولان نیوزیلندی درصددند تا شرکت های بازیافت در کشورهای جنوب شرق آسیا زباله های این کشور را برای بازیافت بپذیرند.

رادیو نیوزیلند به نقل از مسئولان محیط زیست نیوزیلند نیز اعلام کرد:این ممنوعیت تاثیر سوئی در فعالیت صنایع نیوزیلند به ویژه با کسب و کار مرتبط با زباله گذاشته است.

به گفته این مسئولان، قرار است دولت نیوزیلند برای اینکه زباله در این کشوربه یک بحران گسترده ملی تبدیل نشود، ساخت کارخانه های بازیافت را دراولویت قرار دهند.

براین اساس، ولینگتون برای احداث کارخانه های بازیافت زباله بیشتر سرمایه گذاری می کند، زیرا چین دیوارهایش را بیش از گذشته برای واردات زباله خارجی بلند کرده است.

حجم تولید زباله تحت تاثیر جمعیت و صنایع کشورهاست و جهان توسعه یافته و درحال توسعه بیشترین تولید کنندگان زباله درجهان هستند.

براساس گزارش بانک جهانی نیوزیلند بیشترین زباله را در میان کشورهای توسعه یافته تولید می کند که روزانه به ازای هر نفر حدود چهار کیلوگرم است و پس از آن ایرلند، نروژ، سوئیس و آمریکا بیشترین سرانه تولید زباله را دارند.

چین، بزرگترین وارد کننده مواد زائد پلاستیکی جهان، به عنوان بخشی از مبارزه علیه 'زباله های خارجی'، از اول مارس ( 12 بهمن ) حمل و نقل و واردات انواع زباله، مانند پلاستیک و کاغذ را به مقصد این کشور متوقف ساخت.

اکنون این ممنوعیت باعث شده تا زنجیره بازیافت زباله در جهان به ویژه در اقیانوسیه و برخی کشورها جنوب شرق آسیا دچار مشکل شده و هزاران تن زباله در کشورهایی مانند نیوزیلند و استرالیا در کارخانه ها انبار شود.

علاوه براین با شکسته شدن این چرخه درآسیا- پاسفیک اکنون کشورهای اقیانوسیه به دنبال خریداران جدید زباله در اروپا هستند.

چین علاوه بر برخورداری از بزرگترین صنایع بازیافت زباله درجهان سالانه 9 میلیون تن زباله را نیز وارد آب اقیانوس ها در شرق و جنوب شرق آسیا می کند.

رادیو نیوزیلند در این زمینه گزارش داد: ولینگتون بتازگی مشتریانی از جنوب شرق آسیا نیز برای زباله های خود پیدا کرده و اکنون بخشی از کوه -زباله های نیوزیلند به کارخانه های پردازش در اندونزی، مالزی و تایلند منتقل می شوند، اما هرروز ذخایر زیادی از زباله دراین کشور در صنایع مختلف در حال تولید هستند.

علاوه براین، استرالیا نیز پس از برخورد با سد ممنوعیت واردات زباله چین، انبارهایی مملو از زباله دارد که برای رهایی از آنها در جهان به دنبال مشتری است.

طبق گزارش شبکه ای بی سی استرالیا، اکنون انگلیس، استرالیا و اتحادیه اروپا در حال تصویب مقرراتی برای کاهش تولید میزان سرانه زباله در کشورهای خود هستند تا از این راه با بحران زباله در کشورهای خود مقابله کنند.

طبق گزارش اسکای نیوز، کانبرا سالانه 1.25 میلیون تن از زباله های خود را به ارزش 850 میلیون دلار به چین برای بازیافت می فرستاد که اکنون این کشور نیز با دیوارقانونی چین علیه واردات زباله روبرو شده است.
'مالکوم ترنبول'نخست وزیر استرالیا در این زمینه اعلام کرد: پروژه های ساخت کوره ها و کارخانه های بازیافت زباله از برنامه های دارای اولویت اقتصادی این کشور در سال 2018 میلادی است.

طبق گزارش نهادهای مسئول، ایجاد صنعت بازیافت زباله در استرالیا پنج میلیارد دلار هزینه و سرمایه گذاری لازم دارد.

از سوی دیگر استرالیا که هنوز برخلاف نیوزیلند نتوانسته برای زباله هایش مشتریانی در جنوب شرق آسیا پیدا کند، درصدد است تا زباله هایش را به سرمایه گذاران اروپایی بسپارد.

فن آوری تولید برق از زباله از دهه 1970به طور گسترده در صنایع ژاپن، آلمان، کشورهای اسکاندیناوی و آمریکا جایگاه ویژه ای پیدا کرده و سبب درآمد زایی برای آنها شده است.

البته این کشورها نیز نگران تولید گازهای سمی ناشی از بازیافت زباله هستند زیرا این اقدام آثار سویی بر محیط زیست می گذارد.