گزارش سالانه سازمان عفو بین‌الملل: کرونا نقض حقوق بشر را گسترده‌تر کرده است

چهار شنبه ۱۸ فروردین ۱۴۰۰- April 7, 2021
رادیو زمانه
چهار شنبه ۱۸ فروردین ۱۴۰۰- April 7, 2021


در گزارش سالانه عفو بین‌الملل رهبران جهان متهم شده‌اند که از همه‌گیری کرونا به عنوان اسلحه‌ای علیه حقوق شهروندان استفاده کرده‌اند و به حقوق اساسی شهروندان حمله برده‌اند.






سازمان عفو بین‌الملل گزارش سالانه ۲۰۲۰/۲۰۲۱ خود درباره وضعیت حقوق بشر در ۱۴۹ کشور جهان در سال ۲۰۲۰ را منتشر کرد. در این گزارش شرایط حاکم بر وضعیت کشورهای مختلف مستند و تحلیل‌های منطقه‌ای و جهانی ارائه شده است.

این گزارش نگرانی‌های عفو بین‌الملل را برجسته کرده و خواستار اقدام فوری دولت‌ها و دیگر عوامل تأثیرگذار بر وضعیت حقوق بشر برای تغییر دادن شرایط شده است.

در طول سال ۲۰۲۰ جهان متأثر از ویروس کرونا و بیماری کووید-۱۹ بود و همه‌گیری و اقدامات انجام شده برای مقابله با آن، همه کشورها را تحت تأثیر قرار داد. به دنبال این همه‌گیری، نابرابری‌های موجود شدیدتر و الگوهای سوء‌استفاده نیز فراگیرتر شده‌اند.

در این گزارش ۴۰۰ صفحه‌ای که جزییات وضعیت حقوق بشر در سراسر جهان را شرح می‌دهد، رهبران جهان متهم شده‌اند که از همه‌گیری کرونا به عنوان اسلحه‌ای علیه حقوق اساسی شهروندان استفاده کرده‌اند و به حقوق اساسی شهروندان حمله کرده‌اند، در حالی که در برابر چالش‌های ویروس کرونا مقاومت نکرده‌اند.

در این گزارش، اینس (اگنس) کالامار، دبیر کل جدید سازمان عفو بین‌الملل، سال ۲۰۲۰ را ۳۶۶ روزی توصیف کرد که جهان شاهد برآمدن خودخواهی کشنده، بزدلی، بیگانه‌ستیزی و نفرت نژادی بود.

کالامار در گفت‌وگویی با الجزیره درباره گزارش سال عفو بین‌الملل، در پاسخ به این سوال که در این گزارش، چه مواردی بیشتر مورد توجه او قرار گرفته است، می‌گوید:

«تقسیم ناپذیر بودن حقوق بشر، وابستگی متقابل حقوق مدنی و سیاسی و حقوق اقتصادی و اجتماعی.»

به گفته کالامار مردم در سراسر جهان قربانی نابرابری و تبعیض بوده‌اند و این وضعیت متأثر از سرکوب حقوق سیاسی و شهروندی بوده است: تصویری دقیق از وابستگی کامل و نحوه عملکرد خشونت سیستماتیک.

دبیر کل عفو بین‌الملل گفته است:

«در سال ۲۰۲۰، مسئولیت مشترک از طرف مردمِ در خیابان شکل گرفت: کادر درمان و کسانی که در بیمارستان‌ها برای مداوای مردم کار می‌کنند، کسانی که خیابان‌ها را تمیز می‌کنند، کسانی که ما را تغذیه می‌کنند و بسته‌هایی را به خانه‌هایمان می‌آورند و کسانی که علیه ظلم به خیابان آمدند. بدون فعالیت این گروه‌ها ما نمی‌توانستیم در این همه‌گیری زنده بمانیم.»

او گفته است که سال ۲۰۲۰ تاریخ کسانی‌ست که گرچه کمتر داشتند، بیشترین مقدار را دادند و کمترین مقدار را هم دریافت کردند. از سوی دیگر، رهبران جهان، (چه سیاسی و چه تجاری)، بازندگان بزرگ در مقابل مردم بودند:

«در واکنش و پاسخ آنان به همه‌گیری، افراد و گروه‌های آسیب‌پذیر مانند مهاجران، پناهندگان و زنان به حساب و در شمار نیامدند. این سیاست‌ها نتیجه سال‌ها غفلت هستند که نشان می‌دهند نابرابری‌ها و تبعیض‌ها آن‌طور که باید در اولویت قرار نمی‌گیرند و برعکس، سیاست‌هایی اجرا می‌شوند که این نابرابری‌ها را افزایش می‌دهند.»