برای چندمین بار ؛ تجمع اعتراضی مربیان پیش‌دبستانی مقابل اداره کل آموزش و پرورش و استانداری خوزستان

دوشنبه ۵ آبان ۱۳۹۹ ـ ۲۶ اکتبر ۲۰۲۰

تعدادی از مربیان پیش‌دبستانی بامداد روز دوشنبه مقابل اداره کل آموزش و پرورش و استانداری خوزستان دست به تجمع اعتراضی زدند.
به گزارش خبرنگار ایلنا از خوزستان، تجمعات هرچند هفته یک‌بار مربیان پیش‌دبستانی در مقابل اداره‌ی کل آموزش و پرورش استان خوزستان و متعاقب آن، تحصن‌های هرروزه ی این مربیان در ادارات آموزش و پرورش شهرستان‌های مختلف استان به چالش جدیدی برای دولت و آموزش و پرورش تبدیل شده است.
چالشی که اگر درست مدیریت نشود می‌تواند به‌صورت مستقیم به نابودی خانواده‌های بسیاری که هنوز امیدوارند به بدنه‌ی آموزش و پرورش تزریق شوند بینجامد.
این در حالی است که سخنان محسن حاجی میرزایی وزیر آموزش و پرورش درباره‌ی تعیین وضعیت معلمین غیر رسمی که بعد از سال ۹۲ با آموزش و پرورش همکاری داشته‌اند و هم چنان در بی بلاتکلیفی سیر می‌کنند مانند آب سردی بر پیکر آن‌ها فرود آمد و با واکنش‌های بسیاری مواجه گردید.
حاجی میرزایی در گفتگوی تلویزیونی خود اظهار داشته بود که: معلمان غیررسمی بعد از سال ۹۲ استخدام نمی‌شوند.
حاجی میرزایی افزوده بود: قانون درباره افرادی که بعد از سال ۹۲ به اشکال مختلف با آموزش و پرورش همکاری کرده‌اند تعهد ایجاد نکرده است و توصیه بنده به افرادی که در این سال‌ها با آموزش و پرورش همکاری کرده‌اند این است که در آزمون‌های مربوطه شرکت کنند یعنی اگر لیسانس دارند در آزمون ماده ۲۸ و اگر دیپلم هستند از طریق دانشگاه فرهنگیان وارد آموزش و پرورش شوند.
گفته‌های حاجی میرزایی باعث ایجاد یاس و ناامیدی در این مربیان پیش‌دبستانی شد.
در تازه‌ترین اعتراض این مربیان پیش‌دبستانی به شرایط موجود و عدم رسیدگی درست به وضعیت آن‌ها صبح امروز دوشنبه (۵ آبان ماه) تعدادی از مربیان پیش‌دبستانی شهرستان ایذه برای‌‌ پیگیری مطالبات خود که مهم‌ترین آن‌ تبدیل وضعیت و حق‌التدریس شدن آن‌هاست، در مقابل ساختمان اداره کل آموزش‌وپرورش خوزستان و همچنین استانداری خوزستان دست به تجمع اعتراضی زدند.
این مربیان می‌گویند: پرداخت حق بیمه و افزایش آن در کنار بی تکلیفی محض، اساس خانواده‌های آن‌ها را نشانه گرفته است.
یکی از این معلمین به خبرنگار ایلنا، گفت: دیگر خسته شده‌ایم. چرا هیچ‌کس صدای ما را نمی‌شنود؟
یکی دیگر از این مربیان می‌گوید: هیچ‌کس حاضر نیست یک جواب درست به ما بدهد. اگر در این رفت‌وآمدهای اعتراضی در جاده‌های خطرناک ایذه به اهواز کشته شویم تکلیف خانواده‌های ما چه می‌شود؟