فراسوی خبر ... چهارشنبه ۳۰ مهر
فروش اسلحه به رژیم، کمک به کشتار مردم ایران

زینت میرهاشمی

پایوران رژیم آنقدر تشنه جنگ و داد و ستد سلاح هستند که به پایان تحریم تسلیحاتی قید شده در توافق وین (برجام) دل خوش کرده و اظهار خوشحالی می کنند. با توجه به تحریمهای آمریکا که هر شخص حقیقی یا حقوقی که با رژیم تجارت اسلحه بکند خود شامل تحریم می شود، سرنوشت لغو تحریم تسلیحاتی نامشخص و به نظر می رسد و دستاورد مادی قابل توجهی برای رژیم نخواهد داشت.
گرد و خاک ایجاد شده پیرامون پایان این بخش از تحریمها، از «تبریک» روحانی تا دیگر کارگزاران رژیم جنبه سیاسی و مصرف داخلی دارد. این مصرف تا جایی پیش رفته است که پایوران رژیم از آن به عنوان شکست آمریکا در صحنه جهان یاد می کنند.
رژیم برای خرید سلاح روی دو کشور چین و روسیه حساب باز کرده است. به نظر می رسد که رژیم مشتاق خریدن سلاحها و جنگ افزارهایی برای دفاع از خود به بهانه جنگ احتمالی است. این در حالی است که بیشتر پایوران رژیم و حتا خود خامنه ای امکان جنگ را نمی بینند و بارها در حرفهای شان به آن اشاره کرده اند.
در عمل این اقتصاد است که در سقوط و فروپاشی است و عامل این فروپاشی هم خود رژیم است. بدون شلیک گلوله ای به سمت خاک ایران، قیمت دلار به سرعت افزایش یافت و پول ملی (ریال) به کاغذ پاره تبدیل شد. رژیم همه ثروتهای طبیعی از نفت و گاز را مجانی تقدیم سوریه، عراق و ونزوئلا کرد. بخش عمده ارز حاصل از صادرات هم به ایران برگشت داده نشده است و در ژاپن، کره شمالی و چین و... گیر افتاده است.
ارزهای بلوکه شده در کشورهای دیگر براساس گزارش روزنامه جهان صنعت در روز ۲۴ مهر، معادل۴۰ میلیارد دلار است. هند ۷ میلیارد دلار، کره جنوبی ۶ میلیارد دلار، عراق ۲ میلیارد دلار و ژاپن یک و نیم میلیارد دلار، چین ۲۰ میلیارد دلار. (همان گزارش)
آنجایی که به چین بر می گردد ابعاد و اهمیت رابطه تجاری این کشور با امارات و عربستان بسیار با اهمیت تر از آن است که آن را فدای رابطه با رژیم ملایان کند و گرفتار تحریمهای بیشتر آمریکا هم بشود. در منطقه این جمهوری اسلامی است که نسبت به کشورهای پیرامونی هیچ آینده برای سرمایه گذاری ندارد.
حالا بر فرض که رژیم ارز داشته باشد و سلاح بخرد قرار است به چه کشوری اسلحه بفروشد. اگر کشوری پیدا شود که زیر تحریم آمریکا و یا سازمان ملل نباشد، چرا اسلحه از رژیم ایران بخرد و از خود فروشندگان اصلی نخرد، مگر آن که رژیم چوب حراج بر سلاحهایش بزند.
در حقیقت مصرف کننده اصلی سلاحهای ساخت رژیم، نه کشورهای دیگر که گروههای تروریستی هستند که به نیابت از جانب رژیم ایران در عراق (حشد الشعبی)، لبنان (حزب الله)، سوریه (رژیم اسد)، یمن (حوثیها) و ... در حال جنگ با مردم این کشورها هستند. بدیهی است که این دریافت کنندگان اسلحه هم نمی توانند پولی به جیب ملاها بریزند.
وزیر دفاع رژیم روز شنبه ۲۶ مهر ماه در یک برنامه تلویزیونی مدعی شد که جمهوری اسلامی «در ده سال آینده جزو یکی از پنج کشور عمده تامین کننده تسلیحات برای خودش و منطقه» است. وی از آمادگی رژیم برای فروش «موشک، پهپاد، تانک، راکت انداز، تیربار و انواع خودروهای زره پوش و...» نام برد.
سیاستهای تروریستی و جنگ طلبانه رژیم از حرفهای این کارگزار رژیم مشخص می شود. رژیمی که توان حل آب آَشامیدنی، دارو و کار و مسکن برای مردم ندارد و وضعیت مردم از فقر به فلاکت تبدیل شده، رویای ورود به باشگاه کشورهای تامین کننده تسلیحات را باید به گور ببرد.
بدیهی است که هر کشوری که با جمهوری اسلامی وارد تجارت تسلیحاتی شود، هم به بحران و آشوب در منطقه یاری می رساند هم علیه منافع مردم ایران عمل می کند.