فراسوی خبر ... پنجشنبه ۲۴ خرداد
جنگ روانی کارگران یا وقاحت روحانی

زینت میرهاشمی

دستگیری کارگران فولاد اهواز که برای دفاع از خود، تنها سلاح شان فریادشان علیه بی عدالتی و فقر است، نمایی از وضعیتی است که حسن روحانی، «جنگ روانی» توصیف می کند. پنداری که شوک خروج آمریکا از برجام و پیامدهای آن، حسن روحانی را به کُره دیگری پرتاب کرده و دوباره او را بر روی زمین آورده است. وی در باره اقتصاد، جامعه و بازار به گونه ای رفتار می کند که اعتراض، اعتصاب و تظاهرات تبدیل به رویدادهای روزانه شده است.
در حالی که فقط طی دو روز دستکم ۶۰ کارگر کارخانه فولاد اهواز به دلیل اعتراض به عدم دریافت حقوق شان دستگیر و روانه زندان شده اند، حسن روحانی شرایط موجود را «جنگ روانی» توصیف کرد. وی حقیقت موجود و شرایط روز را از زاویه سوراخ کوچک کلید مشکل گشایش می بیند. بحران موجود در قدرت و جدال باندهای حکومتی به شمول ذوب شدگان در ولایت با باند روحانی واقعی است. تضادهای عمیق و گسترده مردم با حاکمیت در کلیت آن و شورش علیه وضع موجود و «نه» قاطع به حکومت، جنگ و جدال در قدرت را تشدید کرده است. این شعارهای مردم در کف خیابان است که منجر به جدال در درون حکومت می شود و هر باند درون رژیم برای نجات کشتی پوسیده حکومت تقابل با باند دیگر را در دستور کار قرار می دهد.
حسن روحانی روز چهارشنبه ۲۳ خرداد «مشکل اصلی» را «جنگ روانی» دانست و گفت: «امروز مشکل اصلی ما، مشکل اقتصادی، فرهنگی و یا امنیتی نیست، مشکل اصلی امروز ما جنگ روانی است.». وی بالا رفتن قیمتها، تلاطم بازار، سقوط ارزش ریال و ... را بدون علت اقتصادی دانست. رئیس دفتر حسن روحانی علت گرانی را «فضای روانی و احساسی» دانست. وی گفت که حسن روحانی به تخلیه انبارها برای «مهار گرانی» دستور داده است. این دستور هم مانند دستور قبلی برای دلار ۴۲۰۰ تومانی مورد تمسخر قرار خواهد گرفت. اگر حرف مجلس نشین از میاندواب در روز سه شنبه ۲۲ خرداد را به دستور و حرفهای حسن روحانی اضافه کنیم جنگ روانی را می توان به گونه ای دیگر معنا کرد که حسن روحانی چون توان گفتنش را ندارد از سفره های خالی و فقیرانه مردم هزینه می کند. جهانبخش محبی نیا در مجلس رژیم گفت: «نهادهای گردن کلفت، به اسم انجام وظیفه با قاچاق، اقتصاد ایران را به این روز در آورده اند.... دروغ می گوییم که دنبال مبارزه با قاچاقیم. اختلال بازار ارز نشان داد قاچاقچی خود مائیم.». و این حرف همان شعار کارگران فولاد اهواز است که فریاد می زنند «دزدان آزادند، کارگران زندانند.»